Zastosowanie protonów i neutronów w radioterapii.(cz. I)

Zastosowanie protonów i neutronów  w radioterapii.

1. Nukleony – definicja

2. Fizyka oddziaływań hardonów z materią. 

2.1 Fizyka oddziaływań protonów z materią. 

2.2 Fizyka oddziaływań neutronów z materią. 

3. Radioterapia hardonowa. 

3.1 Radioterapia protonowa. 

3.2 Radioterapia neutronowa.

1. Nukleony – definicja

Aby móc przejść do jasnej interpretacji nukleonu, należy zacząć od definicji samego atomu. Atom składa się z gęstego nukleonu usytuowanego w jego centrum, otoczonego przez chmurę rozproszonych elektronów. Jądro atomu zbudowane jest z protonów i neutronów, które wchodzą ze sobą w interakcje z dużą siłą na stosunkowo krótkich odcinakach. Następnie protony reagują same ze sobą na dłuższych odcinkach zgodnie z prawem Coulomba (Wartość siły wzajemnego oddziaływania dwóch ładunków jest wprost proporcjonalna do iloczynu tych ładunków i odwrotnie proporcjonalna do kwadratu odległości między nimi)[1]. Oba komponenty jądra tworzą  istocie nukleon. Można zatem powiedzieć, że nukleon zbudowany z protonów i neutronów jest jądrem atomu[2].

Rysunek 1 Budowa atomu

Źródło: http://escience.washington.edu/get-help-now/predicting-subatomic-future

Proton to podstawowy, niezależnie istniejący element materii, należący do grupy hardonów (dokładniej: barionów) o dodatnim ładunku +1 oraz masie spoczynkowej wynoszącej ok.
1 u. Proton zbudowany jest z 3 kwarków: 2 kwarków górnych (uu) oraz 1 dolnego (d), stąd jego układ: uud. Kwarki są związane ze sobą silnym oddziaływaniem gluonowym. Liczba atomowa jadra określonego atomu posiada taką samą liczbę protonów. Czynnik Landégo protonu wynosi g_p/2 = 2,792847351 ± 0,000000028.

Rysunek 2 Budowa protonu

Źródło: http://www.swiadomieoatomie.pl/warto-wiedziec/podstawy-fizyki/budowa-atomu-i-jadra-atomowego.html

Neutron jest jedną z dwóch cząstek, która wchodzi w skład jądra atomowego. To cząstka złożona, wchodząca w skład nukleonów (dokładniej barionów), która jest obojętna elektrycznie i zbudowana jest z dwóch dolnych kwarków (dd) oraz jednego górnego (u), więc jej układ to udd. Neutron jako część jądra atomowego jest niezwykle stabilny, jednak samodzielny (poza jądrem) już nie jest stabilny i rozpada się na skutek oddziaływań słabych. Masa spoczynkowa neutronu wynosi 1,008 664 915 78 u, zatem jest nieco większa od masy protonu.

Rysunek 3 Budowa neutronu

Źródło: http://www.swiadomieoatomie.pl/warto-wiedziec/podstawy-fizyki/budowa-atomu-i-jadra-atomowego.html

Reasumując można dokonać poniższego zestawienia protonów i neutronów pod kątem kilku cech: ładunku, masy, promienia klasycznego, momentu magnetycznego oraz struktury wewnętrznej. Protony mają ujemny ładunek, podczas gdy neutrony są obojętne. Masę mają zbliżoną, a promień klasyczny identyczny. Zarówno proton jak i neutron posiadają moment graniczny, a ich struktura wewnętrzna różni się: proton – uud, neutron – udd.

Rysunek 4 Porównanie protonu i neutronu.

Źródło: http://www.swiadomieoatomie.pl/warto-wiedziec/podstawy-fizyki/budowa-atomu-i-jadra-atomowego.html

---

[1] Prawo Coulubma - http://www.ap.krakow.pl/fizyka/elektromagnetyzm/prawo_coulomba.html

[2] Budowa atomu i nukleonu - http://escience.washington.edu/get-help-now/predicting-subatomic-future

Polski Szef

Polska - jaki piękny kraj. Kraj mlekiem i miodem płynący... Tutaj praca jest przyjemnością, szef Twoim przyjacielem, z którym możesz o wszystkim porozmawiać i pobawić się przy piwie po pracy w klubie ;)

Tak, te uśmiechy, to poklepywanie po ramieniu...Ta radość z wykonanej pracy i wygranych negocjacji, dzięki którym zyskuje firma i zyskujesz Ty, bo się postarałeś ;) Masz tak?

Spokojnie, ja też nie :P I znajomi wokół też nie ;) No chyba, że bierzemy się za swoją działalność - wtedy możemy wszystko zrobić po swojemu ;)

To jaki jest POLSKI SZEF? 

• Polski Szef potrzebuje Twojej UWAGI. Zawsze zauważaj najmniejsze zmiany jego nastroju czy wyglądu - inaczej biada Ci!
• Polski Szef za dobrze wykonaną pracę może Ci co najwyżej podziękować. Doceń to - to taki substytut finansowy, dzięki któremu możesz się poczuć lepiej. Także negocjuj jak najlepsze warunki za DZIĘKUJĘ.
• Polski Szef uważa, że skoro pracujesz dla niego, to znaczy, że Twój CZAS prywatny jest przedłużeniem Twojego czasu pracy.
• Polski Szef nigdy się nie myli. NIGDY.
• Polski Szef nie popełnia błędów. NIGDY.
• Polski Szef lubi zabawę w KRAWCA ;) Od czasu do czasu lubi wbić szpileczkę tu i tam...
• Polski Szef zauważy każdy Twój BŁĄD. Nie bój się - każdy jeden Ci pokaże. 
• Polski Szef bardzo lubi zwierzęta. Głównie SZCZURKI, które donoszą mu regularnie o tym, co się dzieje w firmie za jego plecami.
• Polski Szef chce wiedzieć o Twoim życiu jak najwięcej. Najlepiej WSZYSTKO, bo przecież wtedy lepiej dobrać odpowiednie techniki mobbingu ;) 
• Polski Szef ma poczucie humoru. W końcu jesteś jego KOMIKIEM.
• Polski Szef nie uznaje partycypacji. On wszystko WIE najlepiej i tylko on podejmuje DECYZJE.
• Polski Szef zauważy Twoje wcześniejsze WYJŚCIE, ale nie zauważy, że siedzisz w pracy za długo.
• Polski Szef kocha DZIECI, ale najlepiej aby jego pracownikom płci żeńskiej nie przyszło na myśl zajść w ciążę.
• Polski Szef jest zawsze wypoczęty, nie wie czym jest ZMĘCZENIE, dlatego nie oczekuj od niego empatii w tym temacie. Nie możesz czuć się zmęczony. Zapomnij o tym i lepiej idź po kolejną kawę.
• Polski Szef nigdy nie ma pieniędzy na PODWYŻKĘ, ponieważ firma nie zarabia na siebie, choć istnieje już kolejny rok z rzędu a Szef jedzie na trzecie wakacje w tym roku na Jamajkę. 
• Polski Szef pokaże Ci Twoją WARTOŚĆ, gdybyś się zapomniał i chciał zarabiać na nicnierobieniu w firmie. 

A jaki jest Wasz szef?

Post zawiera nieco przerysowane treści oraz zebrane opinie o szefach wśród znajomych ;)

Szpital - dobre miejsce na spędzenie wolnego czasu

Tsa...

Jak się dostanie skierowanie, to szpital już musi stać się dobrym miejscem na spędzenie wolnego czasu...

Jak nie trafię na lekarzy, co generalnie rzecz ujmując mają Cię w dupie, jeśli chodzisz na NFZ zamiast prywatnie i z uporem maniaka wmawiają Ci, że ciąża to nie choroba, a praca biurowa i ciąża to para idealna, to trafisz na lekarza skrajnie odmiennego - który wyśle Cię na wszystkie badania prosto do szpitala jak tylko pojawi się lekkie ukłucie...

Heh... Ale zacznę od tych, co to mają Cię w dupie.

Mamy sytuację: idzie sobie kobieta do ginekologa. Dowiaduje się, że jest w ciąży. Fajnie, cieszy się, czuje się wyjątkowo, to jej pierwsza ciąża, nic nie wie, nie wie nawet o co zapytać. Po pewnym czasie pojawiają się mniej lub bardziej typowe symptomy ciąży jak u mnie np. senność non-stop, mdłości, rozdrażnienie, wrażliwość na zapachy, bóle pleców, mięśni, itp. W końcu nawet niemożność siedzenia w jednej "biurowej" pozycji przez 8 godzin. Ogólnie wpada w stan - mam wszystko i wszystkich w dupie, czuję się źle i nieatrakcyjnie bo ukochane jeansy nie chcą wejść na tyłek! I idzie taka do swojego lekarza, mówi mu o dolegliwościach, boleściach i chujowym samopoczuciu oraz o tym, jak to by wszystkich najchętniej zabiła, a on jej mówi, że wszystko jest dobrze. Że to naturalne i normalne i że może wrócić do pracy. Napomknie przy okazji o jakimś zapaleniu pęcherza, ale czy zleci leczenie? NIE! Bo po co? No więc chodzi się do pracy z zapaleniem nieleczonym, aż się trafia do szpitala... na wyrostek!

Wyrostek to nie był, choć symptomy podobne. I choć leżąc tam 5 dni nic nie wykryli, nie uleczyli, tylko no-spą faszerowali, to w końcu jako uzdrowioną od leżenia wypuścili, aby 2 dni później trafić do innego lekarza, który...

...który to aż za głowę się łapie, że człowiek został wypuszczony bez odpowiedniego leczenia ze szpitala, nie dostając nawet zwolnienia, bo w takim przypadku to się leży a nie łazi! No i oczywiście łyka tonę leków...

Po męczącej dla organizmu kuracji w końcu jest lepiej! Jest poprawa, tylko coś macica dalej boli... I powiedz o tym swojemu lekarzowi. Od razu skierowanie do szpitala na dalsze badania...

"Ale Panie Doktorze, to tylko jak Pan naciska, tak to sporadycznie..."

Nie ma dyskusji. Boli? Znaczy, że trzeba znaleźć przyczynę. Nie ma zmiłuj. No więc co? no wracasz do domu. Pakujesz się już lepiej niż poprzednio, ponieważ już raz byłaś w szpitalu, wiesz co potrzebujesz, co tam jest. Wysyłasz sms do koleżanki w ciąży, która wciąż w szpitalu jest i pytasz czy widzi miejsca. No miejsca niby są, więc można jechać.

Najedzona i rewelacyjnie spakowana trafiam na izbę przyjęć z nadzieją, że może jednak zrobią mi badania od ręki i wcale przymusowo odpoczywać nie będę musiała... Marzenie ściętej głowy! Od razu dostaję papierki do wypełnienia, przeprowadzają z Tobą ekskluzywny wywiad, z którego mimo że jesteś spuchnięta jak balon, dowiesz się, że o spuchnięciu pojęcia nie masz i na koniec dostajesz piękną opaskę na rękę all-inclusive!

Co masz w pakiecie wakacyjnym?

Łóżko z czterema kółkami, poduszkę, prześcieradło, koc, szafkę w pokoju trzyosobowym. Ja na szczęście trafiłam na zajebiste współlokatorki, więc śmiechu co niemiara była ;)
Poza tym jest: śniadanie, obiad, kolacja, porcja dragów, 2 obchody, upuszczanie krwi i moczu, podglądanie dziecka. WC i prysznic na korytarzu - do wyboru po 2 z każdego ;)
Spać można do woli, choć w nocy przymusowo budzenie o 24, 03 i 06 ;D

Takie miałam wSPAniałe wakacje w tym roku ;) I wszystko na koszt podatników ;)

Facet idealny - towar deficytowy

Marzenie!

Nie - nie ma faceta idealnego.

Nie - nie ma człowieka idealnego, a jednak ideałów szukamy...

Więc jak w gąszczu tylu facetów znaleźć tego, z którym damy radę wytrzymać całe życie? Czy jest możliwe wytrzymać całe życie z jedną i tą samą osobą i się nie pozabijać???

Nie wiem, może powiem Wam to za XX lat... Jak dożyję i nie zapomnę ;)

Jedno jest pewne - sprawdźcie swój towar, chociaż od razu ostrzegam! Możecie go sobie sprawdzać miesiąc, rok, 5 lat - i wciąż go nie znać. Zatem jak to sprawdzić? No w sumie za bardzo to się nie da...

Ok, uściślam też to, że jak do łatwych ludzi nie należę. Mnie się albo kocha albo nienawidzi. Z tego powodu też nie łatwo jest mi znaleźć kogoś, kto stoleruje moje "JA". Mam zapędy do dyktatorstwa, jestem przesadnie logiczna, terminowa, wszystko robię z zegarkiem w ręku. No ale to się zazwyczaj dobrze sprawdza w pracy, bo w życiu osobistym, mając u boku tak ciężkiego człowieka, trzeba mieć niekończące się pokłady spokoju...

A czasem ten spokój też się kończy. No ale wyobraźcie sobie dwa wulkany - dwie podobne dominy - czy one się dogadają? I tak i nie. W moim przypadku takie związki się prędzej czy później spalały. To może podporządkowana owieczka bez inicjatywy? Nie, nuda, co ja matką jego jestem, żeby za rączkę całe życie prowadzić? Też masakra. Więc coś po środku.

Należę do osób szybkich w działaniu. Rzadko się zastanawiam, często zbieram pręgi, ale jeszcze się nie nauczyłam działać wolno. Nie umiem. Nie chcę. Pewnie sama się spalę kiedyś :P

Ale skoro jeszcze płonę i młodo się czuję, to żyję! I razu pewnego znajoma wizażystka zapytała czy nie mogłabym jej popozować do zdjęć. Myślę sobie czemu nie. Pierwsza sesja poszła - cały dzień wyczerpującej pracy, ale fajne efekty. Obie byłyśmy zadowolone. Kolejny pomysł jaki miała, to sesja pary. Miałam być ja, miał być jakiś facet. Przystojny podobno. Mówię spoko. Dobrze mieć na czym oko zawiesić ;P

I tak powstała druga sesja z moim udziałem po drugiej stronie obiektywu. Przy kolejnych już pracowaliśmy z innymi dziewczynami.

No ale to właśnie na tej sesji poznałam Łukasza. Taki tam skromny chłopak z sąsiedztwa można powiedzieć. I fryzjer do tego - paradoks, bo do tej pory unikałam fryzjerów. To znaczy nie mogłam znaleźć odpowiedniego do moich włosów.

Cóż - teraz może i mam fryzjera, który i tak swoją uwagę fryzjerską koncentruje głównie na swoich Klientkach i Klientach, także na włosach nic nie zyskałam :P Jak ma chwilę, to coś mi tam z nich wyczaruje.

A co zyskałam? Pal licho włosy - mam kochającego chłopaka vel narzeczonego, który akurat uczuć nie szczędzi. I to jest fajne. Nie jest wybuchowy jak ja, jest może wolniejszy niż ja, ale się stara. I choć czasem się zdarzy gorszy dzień, wie jak pocieszyć i nie zostawia samej z problemami. Raczej stara się je rozwiązać.

Pomaga w domu, pomaga w pracy, słucha dość cierpliwie, jest ciekawy świata, chce się rozwijać i choć czasem sceptycznie podchodzi do moich pomysłów i przedwczesnego zapału - dzielnie to znosi.

Czy jest idealny? Pewnie nie. Ale dla mnie tak ;)

Kościół w XXI wieku

W co dziś wierzymy? Jak wygląda ewolucja wiary moim okiem?

Możecie się zgodzić lub nie ale od ostatniego stulecia nasza jakże katolicka Polska stała się Polską wolną od wiary. I choć statystyki pokazują, że nasze państwo to dalej w olbrzymiej części państwo katolickie, to realia wyglądają nieco inaczej...

Czemu mamy tylu chrześcijan?

Bo rodzice podejmują decyzję za dziecko i dla świętego spokoju, żeby ludzie nie gadali, żeby inne dzieci nie wykluczyły mojego dziecka, żeby rodzina się nie czepiała i głowy nam nie suszyła, żeby w przyszłości nie miało problemów (jakich problemów??), i tak dalej i tak dalej...

Więc dlatego mamy aż tylu chrześcijan.

A dlaczego są oni tylko na papierze?

No bo rodzice nas ochrzcili, nie pytając o zdanie, później nie praktykując specjalnie religii w domu, nie zaciągają na siłę do kościoła, a nawet może nie zbyt pochlebnie o kościele się wypowiadają w domu, przez co u dziecka kreują już obraz kościoła złego.

Skąd ta niechęć do kościoła?

A no możemy jej szukać np. w naszym dzieciństwie, kiedy to nasze babki dewotki na siłę za kołnierz ciągnęły do kościoła na punkt 8 czy 10, nie pozwalając dzieciom obejrzeć bajki do końca i pójść z nimi na mszę np. na godzinę 12... No już w głowie dziecka rodzi się przymus, a nie radość. A przymus czy zakaz jest zły, więc kościół jest zły.

Dwa - brak przekazywania wartości, a główny nacisk kładzie się na odklepanie regułek i modlitw jako wyznacznik cudzej wiary. Nie jest to dość przekonywujące.

Trzy - brak dobrej edukacji. Dobra edukacja mówi o równości wszystkich religii, a nie wyższości jednej nad drugą. Uczy o istnieniu innych religii, a nie zakazuje się edukacji o nich. Zamykanie człowieka w stalowych ramach budzi bunt. W zasadzie można się pokusić o stwierdzenie, że sam kościół buntuje młodzież do siebie.

Dziś jest internet. Można wszystko sprawdzić, porozmawiać z ludźmi o innej wierze i kulturze. Samemu dokonać decyzji i wydać opinię. Zmuszanie nas do czegoś, bo w mniemaniu kogoś jest to dobre, bez uzasadnień, nie prowadzi do niczego dobrego. Prowadzi do buntu, do walki, do odwrócenia się.

Dziś odczuwanie jakiejkolwiek presji, przymusu nie spotyka się ze ślepym przyjęciem. Dziś stawiamy pytania, oczekujemy satysfakcjonujących odpowiedzi. Bylejakość nas nie interesuje. Brak logiki nas nie interesuje. Odpowiedzi na odczepne nas nie interesują.

Więc albo kościół się ogarnie i dostosuje, albo kościół sukcesywnie traci. Wiara jest wiarą i nią pozostanie, a instytucja kościoła, póki będzie zacietrzewiona w swoich od lat nie zmienianych sposobach przekazu, będzie dalej tracić.

Lepszy zawód czy tytuł magistra?

Wszędzie wszyscy pieją dookoła, że na studia iść trzeba, edukować się trzeba i tytuł magistra zdobyć trzeba... I co dalej? Co mają zrobić Ci biedni ludzie, którzy posłuchali tego tłumu ryczących owiec, że studia są najistotniejsze w życiu i że bez studiów nic nie osiągną, dlatego poszli na te studia. Wymarzone lub mniej wymarzone i tyrali więcej lub mniej przez 5 lat swojego życia (albo 3 - bo licencjat to też studia wyższe)?

No mają te swoje tytuły, nawet z 5 na koniec. I???

I gratuluję, oto antyrama, włóż papierek, powieś na ścianie, stań obok, zrób sobie zdjęcie i wrzuć dumnie na facebooka - niech inni też wiedzą, że masz wyższe! Ten prestiż! Ten szpan! Jestę Magistrę! Teraz nikt mi nie podskoczy! Teraz będę zarabiał kupę kasy, będę przebierać w ofertach pracy i dyktować warunki, bo jestę magistrę!

Sasasasasa... Weź palnij się w łeb! Obudź się! Albo Ci się fuksnie i uda Ci się trafić gdzieś i zacząć zarabiać może nawet więcej niż najniższa krajowa albo porzuć złudzenia i witaj w brutalnym świecie, gdzie głównie wiedza specjalistyczna i konkretne umiejętności mają rację bytu!

A tak serio - masz plecy? Obyś miał/a dobre plecy - wtedy i bez studiów jest się ustawionym.

Nie twierdzę, że jesteśmy do dupy, ale z ręką na sercu, jeśli jesteś takim szaraczkiem, takim co umie wszystko i nic (jak ja dla przykładu - i coś liznełam z informatyki, coś z programowania, coś z kosmetyki, fryzjerstwa czy zarządzania, a nawet psychologii) i nie ma znajomości to albo musi mieć szczęście albo musi się podrasować w czymś i stać się dobrym albo sorry, musimy schować papierek do kieszeni i zapierdalać w tym, co akurat jest.

Tylko UWAGA! Jeśli masz mgr i chcesz pracować w sklepie, możesz się mocno zdziwić, że nie chcą do Ciebie oddzwonić. No cóż - jesteś trochę przekwalifikowany w ich mniemaniu, więc teoretycznie musieliby Ci więcej zapłacić. Więc albo usuń z CV tytuł albo szukaj pracy gdzie indziej.

Zawód. Tytuł technika.

No ma to jakiś sens. Raz, że uzyskać możesz go szybciej niż tytuł po studiach, dwa - masz konkretną wiedzę i konkretne umiejętności. No hus tam, że samemu trzeba się doszkolić z tego i tamtego i ogólnie poświęcić sporo czasu na doskonalenie się w danym zawodzie, ale tu prędzej znajdziemy pracę. Może nie zaraz za jakieś nie wiadomo jakie kokosy, ale gdzieś się dla nas miejsce znajdzie.

Poza tym możemy też próbować dorabiać/zarabiać chałupniczo oferując swoje usługi. Zawsze dodatkowy pieniądz albo początek drogi do własnego biznesu. Często jest tak, że rynki zawodowe to ograniczone tory, z których każda nowa osoba chce mieć jakiś kawałek. Jeśli satysfakcjonuje nas taki mikro kawałek, to proszę bardzo - dam radę. Ale prawdziwy hajs na zawodzie mają Ci, co albo mają już hajs i mogą sobie spokojnie inwestować dalej albo są nieco bardziej innowacyjni i mogą zaproponować swoim klientom coś więcej niż standardowe usługi.

Wtedy to oni tworzą jakby nowy tort, z którego jest możliwość ukrojenia sobie kawałka.

Spokojnie - torty tworzą nie tylko "zawodowcy". "Tytułowcy" też mogą, a nawet to robią.

KONKLUZJA?

Nie, nie powiem Wam jak krowie na rowie co warto a czego nie warto. Bo nie wiem. Ja pewnie bardziej poszłabym w kierunku wykształcenia zawodowego, ale nie wiem czy tylko i wyłącznie czy jako dodatek do całokształtu.

Sami ocenie co Wy chcecie. A jeśli odpowiecie sobie na to pytanie, że chcecie zarabiać szmal, to od razu mówię, że to nie jest odpowiedź właściwa. Szmal to konsekwencja tego, co Wy robić będziecie. Więc skupcie się raczej na tym, co robić lubicie i róbcie to jak najlepiej potraficie, nie myśląc o konsekwencjach.

Dziecko!

Taka refleksja na dziś... Dziecko!

Już pisałam wcześniej, że chciałam mieć dziecko, ale chcenia do posiadania długa droga... Ale ja w sumie nie o tym. Bo moim największy marzeniem było zostać od razu... babcią! Taką z jajem!

Taką nowoczesną babcią Asią, która pomoże w każdej chwili! Taką, z którą będzie można o wszystkim i pogadać i poklikać ;)

A na święta piec pierniczki... i je lukrować... i śpiewać ;)

No ale jakoś ten świat tak jest skonstruowany, że aby móc zostać babcią, trzeba być rodzicem.

No fajnie, fajnie, najpierw ta brudniejsza robota, nim przejdziemy do tej fajniejszej, tak zwanej od czasu do czasu, jak nam ktoś swojego małego berbecia podrzuci...

Zatem długa droga przede mną! Bo to dopiero początek... Jeszcze jakieś 20 i trochę lat, no i jeszcze to małe coś musi znaleźć sobie kogoś, z kim spłodzi kolejne potomstwo, bym ja mogła się realizować w roli babci ;P Hehe, pewnie do tego czasu mi ta rola zbrzydnie ;P

Ciekawe czy mama Asia będzie tak samo fajna jak babcia Asia... Coś czuję, że to będzie dwie kompletnie różne osoby... Zazwyczaj rodzic jest bardziej wymagający niż dziadkowie i tak może być i  w tym przypadku.

I chociaż zdaję sobie sprawę, że nie będzie to mała kopia rodziców, która będzie realizować niespełnione sny swoich rodzicieli, tylko będzie indywidualną jednostką z własnymi pomysłami i własnym życiem, to człowiek nie będzie umiał się pohamować w 100% i coś tam chlapnie... No nie da się! Widzę to już teraz w relacjach z innymi ludźmi.

No chora bym była, jakbym nie powiedziała swojego zdania. Nawet w stylu, dobra, już się nie wypowiadam, bo szkoda czasu i nerwów. Także wyplenić ze mnie tego dyktatora się chyba nie da. Można go nieco złagodzić, jak ktoś wie jak, ale wyplenić za nic.

Także ten teges dziecko no... No będzie, jeszcze kilka miesięcy i będzie i z tego co się domyślam, da mi nieźle popalić. I tak już będzie zawsze. Pewnie nawet jak się już wyprowadzi ;P

PS - pewnie taki buntownik mi się szykuje! Hehe ;P